Opština Petnjica 1913-1957

 

Imajući u vidu da će ubrzo,najdalje za par mjeseci,ponovo početi da funkcioniše Opština Petnjica,pokušavali smo da dodjemo do informacija kako je to nekada bilo.Sagovornika smo našli u Haćimu Durakoviću,čovjeku koji je jedan od trojice živih odbornika,pored Faika Hadrovića i Feha Hajdarpašića,opštine Petnjica 1957 godine,kada je ona prestala da postoji.



Haćim Duraković je prvi ekonomista sa ovih prostora,čovjek koji i pored toga što nije imao završenu osnovnu školu,kao primjerni aktivista je dobio šansu da daleke 1960 godine polaže prijemni ispit za upis na Ekonomski Fakultet u Podgorici, a nakon toga i diplomira na istom fakultetu 1964 godine.Kasnije je dugo godina radio kao Ekonomista u "Gornjem Ibru" u Rožajama i bio jedan od 33 odbornika opštine Petnjica u trenutku njenog gašenja.

Razgovarajući sa njim došli smo do saznanja da je Opština Petnjica prvi put osnovana 1913.godine,u tadašnjoj nezavisnoj Crnoj Gori.Simbolično,100 godina kasnije,2013.godine,u takodje nezavisnoj Crnoj Gori,Petnjica ponovo postaje opština.
Prvi predsjednik opštine,prema Haćimovim saznanjima,bio je Radomir Kolić.Opština je tada bila teritorijalno manja,jer u njenom sastavu nisu bila sva sela sa ovog područja,tako je Vrbica pripadala opštini Budimlja,a neka sela su pripadala opštini Lozna.Nakon Drugog Svjetskog rata teritorija opštine se proširila i na ova sela koja ranije nisu bila u njenom sastavu.Svih ovih godina,od 1913 do 1957 godine,opština je dosta teško funkcionisala i po Haćimovim riječima bila jedna od siromašnijih u Crnoj Gori.
1947.godine,izgradnjom puta preko Turijaka za Rožaje,koji je bio jedina veza sa Srbijom i tadašnja glavna saobraćajnica,počele su naznake ubrzanog razvoja ovog kraja.Ali euforija nije dugo trajala,jer je desetak godina potom,magistralni put koji je trebao da ide preko Trpezi,u sumljivim okolnostima,okrenut preko Dapsića i Lokvi,a ovaj kraj još jedanput planski zapušten.

U maju smo konačno dobili drugu priliku da Bihor učinimo boljim za život gradjana,po Haćimu imamo sve što je potrebno za to,i resurse i potencijale,pa i sposobne ljude,samo nije siguran da li smo dovoljno nesebični da radimo u opštem a ne ličnom interesu.Ako opšti interes nadjača lični,onda smo na pravom putu...

 

Zavičajna biblioteka Haćima Durakovića...


Prije nekoliko dana smo objavili priču o Haćimu Durakoviću,odborniku opštine Petnjica 1957.godine kada je i ugašena.Tom prilikom smo prenijeli njegovo vidjenje opštine tada i njegovo mišljenje o funkcionisaju opštine u narednom periodu.Danas nećemo govoriti na tu temu,danas ćemo predstaviti jedan zanimljiv projekat ovog zaista posebnog čovjeka.Posebnog u smislu njegove želje i velike količine pozitivne energije koju posjeduje,bez obzira na poodmakle životne godine.To je projekat Zavičajne biblioteke...

 

  • acif
  • knjige
  • knjige2

  • novine


Biblioteka se nalazi na Kutnjem brdu,u objektu koji je sam Haćim osmislio i po zamisli sagradio.
Biblioteka posjeduje više od 1000 naslova,a karakteristično je da nijedna knjiga nije kupljena,već su sve knjige u biblioteci pokloni.
Najveći broj naslova je Marksističke tematike,što ne čudi sobzirom na vrijeme od 1945 do 1980 godine,koje je ostavilo velikog traga na cjelokupno društvo Balkanskih prostora uopšte i socijalističku ideju,čiji je sljedbenik i Haćim bio.Ideja jednakosti,radničkog pokreta i samoupravljanja,socijalizma kao savršenog sistema je uticala na mnoge velike umove toga doba,pa se tako i pojavio veliki broj djela i u svjetskoj i u našoj književnosti sa tom tematikom.
Osim ove Marksističke tematike,biblioteka posjeduje i veliki broj knjiga na temu Istorije Islama,tako da je ova biblioteka,kako Haćim reče "Marksistička i Islamska",što je,složićete se samnom,čini posebnom,pa možda i jedinstvenom.
Takodje,u biblioteci možete naći i veliki broj naslova vezanih sa Bihor.Ove knjige je Haćim posebno brižljivo sakupljao,pokušavajući da na jednom mjestu sakupi većinu zapisanog o svom kraju,o Bihoru.

Sve na ovom dunjaluku je prolazno,a posebno ljudi,ono šta ostaje i šta se pamti su njihova djela.Tako je i Haćim želeći da ostavi nešto iza sebe i napravio ovu biblioteku,napravio je svom zavičaju,svojim Trpezima.Njegova ideja je da biblioteka,nakon njega,nastavi svoj život u sklopu škole u Trpezima,a da jedan dio prostorija koji se nalazi u sklopu objekta biblioteke bude penzionerski klub.Svakako jedan human i krajnje lokalpatriotski gest,ostaviti generacijama koje dolaze pisane tragove o vremenima koja su prošla,prenijeti na njih jedan dio značajnog životnog iskustva,koje će oni,nadamo se,znati da cijene i iskoriste u svrhu bolje budućnosti...